Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, iş yerinde mağaza müdürüyle tartışan ve çalışma ortamında huzursuzluğa neden olduğu belirlenen işçinin sözleşmesinin “SGK 45 kodu” ile feshedilmesini hukuka uygun buldu. İşten çıkış kodunun değiştirilmesini isteyen çalışanın açtığı davanın reddine ilişkin karar Yargıtay tarafından oy birliğiyle onandı.
Karara konu olay 2024 yılında İzmir’de yaşandı. Bir mağazada satış elemanı olarak çalışan kişinin iş sözleşmesi, işveren tarafından 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında “SGK 45 kodu” kullanılarak feshedildi.
Çalışan, söz konusu kod nedeniyle yeni iş bulmakta zorlandığını ve işçilik alacaklarını alamadığını ileri sürdü. Mağaza müdürünün kendisine hakaret ve mobbing uyguladığını da iddia eden işçi, işten çıkış kodunun düzeltilmesi talebiyle dava açtı.
İşveren: Mağazadaki huzuru bozdu
Davalı şirket ise çalışanın mağaza müdürüne sataştığını, diğer çalışanların önünde sözlü tartışmaya girdiğini ve mağazanın çalışma düzenini bozduğunu savundu.
Şirket, çalışanın tartışma ve kavga çıkararak iş yerindeki güvenliği tehlikeye attığını öne sürerek davanın reddedilmesini istedi.
Mahkeme “sataşma” olarak değerlendirdi
Davayı inceleyen İzmir 2. İş Mahkemesi, çalışanın iş ortamında huzursuzluk çıkardığı, bu nedenle işlerin aksadığı ve davranışlarının iş ahlakı ile etik değerlere aykırı olduğu sonucuna vardı.
Mahkeme, söz konusu eylemleri “sataşma” niteliğinde değerlendirerek iş sözleşmesinin SGK 45 koduyla feshedilmesinin haklı nedene dayandığına hükmetti ve davayı reddetti.
Çalışanın karara itiraz etmesi üzerine dosya İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi’ne taşındı. İstinaf mahkemesi de olay tutanakları, çalışanların ifadeleri ve davacının savunmasını değerlendirerek yerel mahkemenin kararını hukuka uygun buldu.
Yargıtay oy birliğiyle onadı
Kararın temyiz edilmesinin ardından dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Hukuk Dairesi de alt derece mahkemelerinin kararını onadı.
Yargıtay, çalışanın eylemlerinin “sataşma” niteliğinde olduğunu ve bu nedenle iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini belirtti.
Kararda, “Davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir” ifadelerine yer verildi.
Yüksek Mahkeme, kararın usul ve kanuna uygun olduğuna hükmederek temyiz talebini oy birliğiyle reddetti.